Het afgelopen jaar stond in het teken van hoop, moed en doorzetten. Ik ben IUI-traject ingegaan, met hormoonspuiten die niet alleen mijn lichaam belasten, maar ook mijn hart en hoofd. Iedere prik was een stap vooruit, maar ook een herinnering aan hoe zwaar dit pad kon zijn. Mentaal en fysiek voelde het alsof mijn batterij steeds verder leeg raakte, tot er op een dag bijna niets meer over was.
Ik heb gehuild – veel. Uit vermoeidheid, uit teleurstelling, uit het gevoel dat ik alles gaf en er toch niets voor terugkreeg. En uiteindelijk moest ik doen wat het moeilijkst was. Stoppen.
Niet omdat ik opgaf, maar omdat ik moest kiezen voor mezelf. Omdat verdergaan op een lege batterij geen liefde is, maar verlies van jezelf.
En juist daar, in dat breekpunt, begon iets nieuws. Ik koos ervoor om ACT-Therapie te volgen bij BWhoYouR Coaching, bij Marijke.
Opnieuw leren voelen, ademen, leven. Mijzelf terugvinden.
Laagje voor laagje, traan na traan begon ik opnieuw op te laden – langzaam – maar wel echt.
Dit jaar heeft me uitgeput, maar het heeft me ook wakker gemaakt. Het heeft me laten zien dat kracht soms betekent dat je pauzeert. Dat je jezelf prioriteit maakt. Dat helen geen teken van zwakte is, maar van wijsheid.
Bedankt Marijke dat je samen met mij loopt.
Selina